گل آفتاب گردون

هرگز ناامید نشو ..

sun02flower — Wed, 09 Aug 2006 19:33:18 GMT

روزی تصمیم گرفتم که دیگر همه چیز را رها کنم . شغلم را

دوستانم را ، مذهبم را و خلاصه زندگی ام را!

به جنگلی رفتم تا برای آخرین بار با خداوند صحبت کنم .

به خدا گفتم : آیا میتوانی دلیلی برای ادامه ی این زندگی

برایم بیاوری؟

و جواب او مرا شگفت زده کرد.

گفت ؟ آیا سرخس و بامبو را می بینی؟

پاسخ دادم ؟ بلی .

فرمود : هنگامی که درخت بامبو و سرخس را آفریده ، به خوبی

از آنها مراقبت نمودم . به آنها نور و آب و غذای کافی دادم .

دیر زمانی نپایید که سرخس سر از خاک برآورد و تمام زمین

را فرا گرفت اما از بامبو خبری نبود . من از او قطع امید نکردم .

در دومین سال سرخس ها بیشتر رشد کردند و زیبایی خیره کننده ا ی

به زمین بخشیدند اما همچنان از بامبو خبری نبود ، من بامبو ها را

رها نکردم . در سالهای سوم و چهارم نیز بامبو ها رشد نکردند .

اما من باز هم از آنها قطع امید نکردم . در سال پنجم جوانه ی کوچکی

از بامبو نمایان شد . در مقایسه با سرخس بسیار کوچک و کوتاه بود اما

با گذشت 6 ماه ارتفاع به 100 فوت رسید .

5 سال طول کشیده بود تا ریشه های بامبو به اندازه ی کافی قوی شوند .

ریشه هایی که بامبو را قوی می ساختند و آنچه را برای زندگی بدان نیاز

داشت را فراهم میکردند .

خداوند در ادامه فرمود : آیا میدانی در تمام این سالها که تو درگیر

مبارزه با سختیها و مشکلات بودی در حقیقت ریشه هایت را مستحکم

میساختی . من در تمامی این مدت تو را رها نکردم همانگونه که بامبو ها

را رها نکردم .

هرگز خودت را با دیگران مقایسه نکن . بامبو و سرخس دو گیاه متفاوتند

اما هر دو به جنگل به زیبایی جنگل کمک میکنند . زمان تو نیز فرا خواهد

رسید تو نیز رشد میکنی و قد میکشی !

از او پرسیدم : من چقدر قد میکشم ؟
در پاسخ از من پرسید ؟ بامبو چقدر رشد میکند؟
جواب دادم ؟ هر چه قدر که بتواند .

گفت : تو نیز باید رشد کنی و قد بکشی ، هر اندازه که بتوانی .

به یاد داشته باش که من هرگز تو را رها نخواهم کرد .

پس هرگز ناامید نشو ...

این دیوانگیست...

sun02flower — Thu, 27 Jul 2006 05:33:18 GMT

این دیوانگیست...

که از همه ی گلهای رز به خاطر اینکه خار های همه ی رویاهای خود را تنها به خاطر اینکه

از آنها در دستمان فرو رفته است ، متنفر باشیم یکی از آنها به حقیقت نپیوسـته است رهـا کنیم

این دیوانگیست...

که امید خود را به همه چیز از دست بدهیم ، به که از تلاش وکوشـش دســت بکشیم به خاطر

خاطر اینکه در زندگی با شکست مواجه شدیم این که یکی از کارهایمان بی نتیجه مانده است

این دیوانگیست...

که همه ی دستهایی را که به برای دوستی به سوی ما که هیچ عشقـی را باور نکنیم ، به خاطر اینکه

دراز میشوند به خاطر اینکه یـکی از دوستــــــانمان در یـکی از آنـــــها به خیانت شده است ...

این دیوانگیست...

که همه ی شانس ها را لگد مال کنیم به خاطراینکه در به امید اینکه درمسیـرخود هرگز دچار این

یـــــــــــکی از تلاش هایمان ناکام مانده ایم ... دیوانـــــــــــــــگی ها نشویم ...

و به یاد داشته باشیم که همیشه ...

شانس های دیگری هم هستند دوستی ها ی دیگری هم هستند

عشقاهای دیگری هم هستد نیرو های دیگری هم هستند

تنها باید قوی و پر استقامت باشیم

و همه روزه در انتظار روزی بهتر وشادتر از روزهای پیش باشیم

"او" که در من بود...

sun02flower — Sun, 23 Jul 2006 02:51:18 GMT

بعد از آن دیوانگی ها ای دریغ

باورم ناید که عاقل گشته ام

گوئیا"او" مرده در من کاینچنین

خسته و خاموش و باطل گشته ام

هر دم از آینه میپرسم ملول

چیستم دیگر به چشمت چیستم

لیک در آینه میبینم که ، وای

سایه ای هم از آنچه بودم نیستم

ره نمیجویم به سوی شهر نور

بیگمان در قعر گوری خفته ام

گوهری دارم ولی آن را ز بیم

در دل مرداب ها بنهفته ام

میروم ...اما نمیپرسم ز خویش

ره کجا...؟ منزل کجا...؟مقصود چیست؟

بوسه میبخشم ولی خود غافلم

کاین دل دیوانه را معبود کیست

"او" چومرد در من مرد ، ناگه هر چه بود

در نگاهم حالتی دیگر رفت

گوئیا شب با دو دست سرد خویش

روح بیتاب مرا در بر گرفت

آه...آری ...آین منم اما چه سود

"او" که در من بود ، دیگر نیست ، نیست

میخروشم زیر لب دیوانه وار

"او" که در من بود آخر کیست ، کیست؟

محبوبم نگذار غم عشق مایوست کند

sun02flower — Mon, 26 Jun 2006 19:45:18 GMT

Don’t let it get you down

I'm crying through the night

A cry of loneliness

You fell your heart is dead

Oh, like a broken toy

Oh, blue eyes, don’t cry

Your heart is out of tune

These tears can never dry

I'll save your heart, babe, soon

Oh, baby gives a try

A sound of breakin' hearts

I hear again and again

Oh, I'll be there

Take my helping hand

Don’t let it get you down

It’s never too late

Don't leave this heartbreak town

Feel the love we'll make

Harder you'll try the more you get

Oh, your heartbeat is too sad

Come keep your heart just burning in the night

For you and me

You're tired of been alone

But time is on your side

You'll make it on your own

Baby if you'll try

Holding back the tears and mend a broken heart

Oh, blue eyes don’t cry

Never give you up

Some where there is a friend

When rain is in your heart

Babe, don’t let it end

Oh, light of flame of love

Oh, call me just me again

Oh, I'll be there

Where the rainbow ends

دوستان عزیز خداحافظ تا ...

sun02flower — Sat, 27 May 2006 09:00:18 GMT

دوستان عزیز من تا اول مرداد تو نت

نیستم !!! چرا؟؟؟

میخوام درس بخونم آخه کنکور دارم

برام دعا کنید

اول مرداد با دست پر برمیگردم

خدانگهدار همتون باشه

بای

من عاشق هیچکس نیستم

sun02flower — Mon, 22 May 2006 18:14:18 GMT

من عاشق هيچ كس نيستم. من عاشق غروبم. عاشق نشستن و خيره شدن به غروب. من عاشق ابرم كه هرچه شبنم از اوست. عاشق سنگ انداختن توي آب و گوش كردن به صداي دلنشين موج. من عاشق نشستن با دوستان پاك و عاشقم هستم. عاشق گوش كردن به دلاشان. عاشق خنده هاشان و ديوانگي هاشان. من عاشق چرخ و فلكم. عاشق نان و پنير و سبزي... آه كه چه حالي دارد. ميتونم عاشق بشم وقتي باران مي بارد. عاشق دلباختن با يك نگاهم. من عاشقم. عاشق بغض هاي خفته ام. عاشق بوسيدنم. عاشق گريستن در حضور دوستم. عاشق سكوت مرموز دل هاي شكسته ام. عاشق نگاه خيره به ديوارم. عاشق گم شدن و به اوج رسيدن در خيال هستم. من عاشق سادگي شعرهاي سهرابم و عاشق غناي حافظ. من عاشق صداي مادرم هستم. عاشق آرامشي كه به من مي بخشد. عاشق موسيقي ام. من عاشق نواختن هم هستم. و روزي من خواهم نواخت. غم هاي دلم را خواهم نواخت و شكستنش را به تار خوام كشيد. من عاشق لحظات غروبم و عاشق برگ زرد خزان. عاشق خش خش برگ ها زير پاي يك عاشق دل شكسته ام. شايد اين برگ ها هم تابع دل اوست!.... در آخر اينکه من همراه غروب عاشق مي شوم و همه طول شب را عاشق مي مانم. به سرزمين خيال مي روم و از عشق مي نويسم. از احساس خوب عاشق بودن. من عاشق اين احساسم..... فقط همين

آهاي عاشقان ******

آهاي آدميان ، به چشمهاي خود بياموزيد كه نگاه به كسي نيندازند ، اگر نگاه انداختند عاشق نشوند اگر عاشق شدند وابسته نشوند اگر وابسته شدند مجنون نشوند و اگر نيز مجنون شدند با عقل و منطق زندگي كنند

آهاي عاشقان اينك كه پا به اين راه دشوار گذاشته ايد ، با صداقت عشق را ابراز كنيد ، تنها عاشق يك دل باشيد ، تنها به يك نفر دل ببنديد ، و با يكرنگي و يكدلي زندگي كنيد

آهاي عاشقان به عشق خود وفادار باشيد ، تا پايان راه با عشق باشيد ، و از ته دل عشق را دوست داشته باشيد

آهاي عاشقان از تمام وجود عاشق شويد ، و با اراده و اطمينان پا به اين راه بگذاريد

رسم عاشقي دروغ و خيانت نيست ، رسم عاشقي صداقت است پس سرلوحه و الگوي خود را صداقت قرار دهيد

آهاي عاشقان نه لازم است مجنون باشيد و نه فرهاد ، تنها خودتان باشيد ، همين و بس ........

آهاي عاشقان ، ساده نباشيد ، عشق را از ته دل بخواهيد و انتظار عشق را حتي تا پاي مرگ بكشيد

آهاي عاشقان عشق را براي قلبش بخواهيد نه براي هوس و خوش گذارني و گذراندن لحظه هاي زندگي با هدف عاشق شويد و با عشق نيز از اين دنيا برويد

ومن همچنان تا رسیدن به تو پارو میزنم

sun02flower — Mon, 15 May 2006 07:10:18 GMT

من اینگونه ام دخترکی که با سبدی از جنس تجربه در جنگل زندگی گام می نهد و تمشک های شوق و حسرت را با خارهای تیز شان میچیند تا مبادا کسانی که دوستشان دارد پس از او به هوای چیدن تمشک گرفتار خارهای تیز تقدیر شوند ، اما دخترک خوب میداند چه کسی را میشوددوست داشت و وای بر روزگاری که سقف اعتماد دخترک را سنگ حادثه ی بی وفایی بر سر رویا-های کالش آوار کند ، برای آنکه اول ببازی و سپس بسازی فرصت نیست ، تنها برای شناختن و ساختن اندک فرصتی باقیست . میان فراق و اشتیاق یکی را باید برگزید . عصر ، عصر سیب و فریب و رنگ و نیرنگ است ، ماه و نگاه ، آه و گناه ، لذت و حسرت ، هجرت و عادت ، عابر و مسافر و تفال و تحمل است .مدهوش آن نیست که مشغول جام و سرگرم باده است ، مدهوش آنست که از شام تا سحر برای باختن هستی خویش به بهای نگاهی آماده است ، پس او که بی باده آماده است دلداده است .

من تنها مسافر از دیار رسوایی و عابری از کوچه ، پس کوچه ی مه آلود ابهامم.گاهی لفظ غریب آشنا ،از شنا زیباتر است چرا که او گفت :" که با ما هر چه کرد آن آشنا کرد " ما هر دو غریبیم به صحرای وجودو آشناییم چرا که عطر احتمال بودن مرشدی مشترک ما را تا بدین جا به هم نزدیک کرده است .

فراموش نکردم وقت رفتنت را وقتی کسی جز تو مرا ندید و منهم کسی جز تو را ندیدم . در این شرجی بی مثال که عشق به آسانی لابه لای حجم وسیع گلدسته های سرشار از عطر باران خورده ی زلف های موج دار پریشانت قابل دیدن است حال عجیبی دارم.اینجا دیدار موج میزند و اوج ، هوای پرواز به صعود قله ی یک فتح بی نظیر را کرده است ، خلوص و خلسه درآمیخته اند ، چنان که ساحل روی فوران درد موج های آواره بی امان تاب میخورد و دستی نامرئی شاید شبیه دست تو بی آنکه بخواهد بشناسمش چینی نازک تنهاییم را با طرحی مخمل رویایی یک پونه ی وحشی بند میزند کسی حادثه را خبر میکند و عکس احساس برنده شدنم روی بلوری اندیشه می افتد ، باران یک ریز گوی سبقت را از اشک میبارید . صدای موزون و لطیف اسارت یک رها در قفس آسمان چشم تو خیره شد گان به سرنوشت را آزار میدهد و من همچنان تا رسیدن به تو پارو میزنم .

کی گفته بچه ها نمی فهمند ؟؟؟

sun02flower — Thu, 27 Apr 2006 11:28:18 GMT

کودکان آبی : دلش نمیخواهد ...

زمان : دلش نمی خواهد ؟... این علقه ی مضغه خیال میکند به دل اوست !...

کودک : نه، نه ، من نیمخواهم ! من بیشتر دوست دارم زاییده نشوم ! میل دارم اینجا بمانم ....

زمان : گفتم به میل تو نیست . وقت هر کس که سر رسید باید جل و پلاس خود را جمع کنه

و راه بیفته . یالا ! جلو بیفتید !

کودک دیگر : (جلو میاید ) بگذارید من بروم ... من حاضرم جای او را بگیرم ...شنیده ام که

پدر و مادر من خیلی پیرند و سالهای درازه که منتظر منند.

زمان : من این حرف ها را نمیفهمم آن قدر منتظر باشید تا ... این جا حساب حسابه ... تا وقت

کسی نرسه نمیگذارم از اینجا بیرون بره ... آدم اگه بخواد به حرف های شما گوش بکنه دیگه

به هیچ کارش نمیرسه ... یکی باید بره ، نمی خواد! ... یکی نباید بره ، میخواد !... یکی میگه

هنوز زوده ... یکی دیگه ، حالا دیره ...( به بچه ها ) چه خبره همه اینجا جلوی در جمع شده اید!

مگه کار دیگه ای ندارید !... حالا همتون تعجیل دارید از اینجا برید ، اما روی زمین که رسیدید...

(به دو سه بچه که موقع خارج شدن یک مرتبه بر میگردند .)چه خبره ؟ چرا برمیگردید ؟

یکی از بچه ها : من جعبه ی دو جنایتم را که اختراع کرده ام و باید روی زمین رواج بدم، فراموش کردم وردارم .

بچه ی دیگر : من کوزه ی افکارم را ، که برای بیداری بشره فراموش کردم ...

بچه ی دیگر : من پیوند گلابی ام را یادم رفت ور دارم.

زمان : بدوید زود آنها را بر دارید . ششصد و دوازده ثانیه بیشتر وقت نداریم . کشتی شفق داره باد-

بانهاش را بازمیکنه ... اگه دیر برسید ، به دنیا نخواهید رفت . یالا ! سوار شید... (یکی از بچه هارا

که میخواهد از زیر دست و پای او فرار کند و برود میگیرد )نه تو خیال کردی که خیلی زرنگ هستی

این دفعه ی سوم که پیش از نوبت میخواهی به دنیا بری ... بهت بگم که این دفعه هم می بخشمت اما دفعه ی آخرت باشه ها ! وگرنه میفرستمت پیش خواهرم نیستی و میدونی که آنجا چندان به آدم خوش نمیگذره ...خوب همه حاضرند . (بچه ها را که عدهای روی کرپی ایستاده و عده ای در کشتی نشسته اند نگاه میکند ) باز که یک نفر کمه! بیخود خودش را پنهان نکنه ! می بینمش ! مرا نمیشه گول زد !

آهای ! تو که بهت میگم عاشق ، با معشوقه ات غزل خدافظی را بخوان ...

(عاشق و معشوق ، رنگ پریده و نا امید و در حالی که یکدیگر را در آغوش گرفته اند پیش می آیند و جلوی پای زمان زانو میزنند )

یکی از آنها : آقای زمان بگذارید من با او برم .

دیگری : آقای زمان بگذارید من با او بمانم .

زمان :غیر ممکنه ! ...یالا بجنبید ، سیصد و نود چهار ثانیه دیگر بیشتر وقت نداریم ...

عاشق : من ترجیح میدم زاییده نشوم !

زمان : اختیار با توست !

معشوق : آقای زمان ، من اگه با او به زمین نروم به او نخواهم رسید .

عاشق : وقتی او به زمین برسد من از دنیا رفته ام .

معشوق : من دیگه نمیتونم او را ببینم .

زمان : حوصله ام را سر نیارید... پاک کردن این حساب خرده ها با من نیست... شکایت هایتان را به زندگی بکنید ... من اگه شما را از هم جدا میکنم یا بستگی میدم ، بنا به دستوری است که دارم ؛ و سر مویی هم از آن سرپیچی نمیکنم .(یکی از بچه ها جلو میکشد .) بیا...

عاشق : (دست و پا میزند) نه ، نه او هم با من بیاد .او هم با من بیاد...

معشوق : بگذارد اینجا بمونه ... بگذارید با هم بریم ...

زمان : (به عاشق) تو میخواهی به دنیا بری اینطوری گریه میکنی ؛ اگه بخواهی از دنیا بری چه کار خواهی کرد ؟...(او را به داخل کشتی میراند.)

معشوق :(به زانو افتاده دستهای خود را به طرف عاشق دراز میکند )

عشق تو را هرگز فراموش نمیکنم .

عاشق : من روی زمین از همه غمناک تر خواهم بود .به این نشانی مرا آنجا پیدا کن...

(معشوق بی هوش به روی زمین می افتد )

(آخرین هیجان و رفت و آمد بین کودکانی که باید بروند یا بمانند ادامه دارد –همه با هم خداحافظی میکنند " خدا نگهدار پییر ... خدانگهدار ژان!...) چیزی فراموش نکردی ؟... افکار مرا بیش ازپیش

روی زمین ترویج کن !...کاربوراتور تازه ات را برداشتی ؟... از هندوانه های من روی زمین تعریف کن !... چیزی فراموش نکرده ای ؟...سعی کن زود مرا پیدا کنی !...از سلامتی خودت مرا بیخبر نذار !... میگند در این راه پست و تلگراف نیست !...چرا، چرا ، رادیو هست، زود به ما خبر بده که آیا زندگی زمین اینطور که میگند هست!...)

زمان : (کلید و داس خود را تکان میدهد .) یالا بسه دیگه !...لنگر کشتی کشیده شد !

(بادبانهای کشتی شفق از جلوی چشم میگذرد و ناپدید میشوند.صدای همهمه ی کودکان رفته رفته کم و دور میشود :"زمین !...زمین!چقدر قشنگه ! چقدر روشنه ! ...چقدر بزرگه!..."سپس آواز شادی و چشم به راهی از خیلی دور ، مانند آنکه از ته گردابی بیرون بیاید، به گوش میرسد .)

تیل تیل : (به روشنایی) این صدای چیه ؟..آواز بچه هاست ؟ اما نه !مثل اینکه صدای بچه ها نیست !

روشنایی :نه این آواز مادرهاست که به پیشواز بچه ها آمده اند.............................................

(پرنده ی آبی - موریس مترلینک)

دلم برای مامانم تنگ شده

sun02flower — Sat, 15 Apr 2006 19:54:18 GMT

به نام وجودی که تمام وجود اوست

مــــــــــــادر

شروع میکنم برگ دیگری از برگهای زندگی را این بار شروع میکنم

با نام مقدس مادر هر چند وجودمو را بکار می گیرم ولی نمی توانم به تصویر کشم

مادر کیست؟

مادر مهر است محبت است مادر ایثار است

مادر از خود گذشتن است

مادر وفای به عهد است مادر تمام وجود است

مادر فداکار است مادر مهربانست مادر ماندن است مادر عزیز است

مادر امید است مادر زند گیست مادر سر چشمه زلال پاکی هست مادر ….

ایا این کلمه میتواند معنی مادر را رقم بزند نه هرگز مادر

نمیشود توصیف کرد اصلا قلم جرات ندارد که شروع کند

مادر راکاغذ نمیتواند در خود جرات نگه داشتن اسم مادر را داشته باشد

مادر را توصیف کنید بروید سراغ گل یاس یروید سراغ مادر مادری

که تمام دنیا شرمند اوست مفهوم خلقت هست مادری

که چون محمد بزرگش کرد مادری

که تمام دنیا تا اخر زمان اسمش را خواهد داشت مادری

که اسمش زینت عالم هستیست مادری که مرضیه هست مادری

که کوثر را معنی بخشید مادری که …….

فرزندانی چون حسن و حسین ارزش مادر را بیان میکنند

مادر دوست دارم

با تو بمانم با تو زندگی کنم و با تو بمیرم مادر تو در قلب تمام فرندان هستی

و زمزمه های مادر را دوست داشتم دارم در دلت بدم غم های تو مال من

و میگویم مادر و پدر عزیز همیشه با من بمان و در قلب ما باش

حتی اگر در بهشت باشيد

در وجود ما خواهيد بود

واينکه با تمام وجود بگو دوست دارم مادر

زمستان یا بهار؟

sun02flower — Sat, 08 Apr 2006 06:21:18 GMT

سلامت را نمیخواهند پاسخ گفت

سرها در گریبان است .

کسی سر بر نیارد کرد پاسخ گفتن و دیدار یاران را.

نگه جز پیش پا را نتواند دید‌، نتواند،

که ره تاریک و لغزان است .

و گر دست محبت سوی کس یازی ،

به اکراه آورد دست از بغل بیرون،

که سرما سخت سوزان است.

هوا دل گیر ، درها بسته ، سرها در گریبان ، دست ها پنهان ،

نفس ها ابر ،دل ها خسته ، و غمگین ،

درختان اسکلت های بلور آجین ،

زمین مرده ، سقف آسمان کوتاه ،

غبار آلوده مهر و ماه ،

زمستان است.

( مهدی اخوان ثالث)