گل آفتاب گردون

	هرگز ناامید نشو ..
روزی تصمیم گرفتم که دیگر همه چیز را رها کنم . شغلم را دوستانم را ، مذهبم را و خلاصه زندگی ام را! به جنگلی رفتم تا برای آخرین بار با خداوند صحبت کنم . به خدا گفتم : آیا میتوانی دلیلی برای ادامه ی این زندگی برایم بیاوری؟ و جواب او مرا شگفت زده کرد. گفت ؟ آیا سرخس و بامبو را می بینی؟ پاسخ دادم ؟ بلی . فرمود : هنگامی که درخت بامبو و سرخس را آفریده ، به خوبی از آنها مراقبت نمودم . به آنها نور و آب و غذای کافی دادم . دیر زمانی نپایید که سرخس سر از خاک برآورد و تمام زمین را فرا گرفت اما از بامبو خبری نبود . من از او قطع امید نکردم . در دومین سال سرخس ها بیشتر رشد کردند و زیبایی خیره کننده ا ی به زمین بخشیدند اما همچنان از بامبو خبری نبود ، من بامبو ها را رها نکردم . در سالهای سوم و چهارم نیز بامبو ها رشد نکردند . اما من باز هم از آنها قطع امید نکردم . در سال پنجم جوانه ی کوچکی از بامبو نمایان شد . در مقایسه با سرخس بسیار کوچک و کوتاه بود اما با گذشت 6 ماه ارتفاع به 100 فوت رسید . 5 سال طول کشیده بود تا ریشه های بامبو به اندازه ی کافی قوی شوند . ریشه هایی که بامبو را قوی می ساختند و آنچه را برای زندگی بدان نیاز داشت را فراهم میکردند . خداوند در ادامه فرمود : آیا میدانی در تمام این سالها که تو درگیر مبارزه با سختیها و مشکلات بودی در حقیقت ریشه هایت را مستحکم میساختی . من در تمامی این مدت تو را رها نکردم همانگونه که بامبو ها را رها نکردم . هرگز خودت را با دیگران مقایسه نکن . بامبو و سرخس دو گیاه متفاوتند اما هر دو به جنگل به زیبایی جنگل کمک میکنند . زمان تو نیز فرا خواهد رسید تو نیز رشد میکنی و قد میکشی ! از او پرسیدم : من چقدر قد میکشم ؟ در پاسخ از من پرسید ؟ بامبو چقدر رشد میکند؟ جواب دادم ؟ هر چه قدر که بتواند . گفت : تو نیز باید رشد کنی و قد بکشی ، هر اندازه که بتوانی . به یاد داشته باش که من هرگز تو را رها نخواهم کرد . پس هرگز ناامید نشو ... ?saba \| پیوند \| چهارشنبه هجدهم مرداد 1385 \| موضوع: \|